1. Konie:

– powinny być odpowiednio przygotowane do pracy w hipoterapii, optymalny wiek wynosi powyżej 5 lat, wysokość powinna umożliwić skuteczną asekurację,100_1818 chód konia powinien być rytmiczny, elastyczny, sprężysty oraz wydajny. Konie muszą mieć zrównoważony charakter, spokojny temperament, muszą być ufne, łagodne, cierpliwe, chętne do pracy, bez odruchów obronnych na nagłe i niespodziewane bodźce wzrokowe, słuchowe i dotykowe, brak narowów i nałogów. Powyższe warunki mają bezpośredni związek z zapewnieniem pacjentowi jak największego bezpieczeństwa. Najczęściej spotykane rasy koni pracujących w hipoterapii to hucuły, koniki polskie, fiordy i kuce Felińskie. Ważne jest, by bez względu na rasę, wybór dokonywany był indywidualnie, według w/w kryteriów, zwłaszcza dotyczących sfery psychiki konia.

 

2. Pasy do hipoterapii z jednym lub z dwoma uchwytami:

– doskonałe do prowadzenie zajęć z jeźdźcem na grzbiecie, pomagają utrzymać równowagę, służą do ćwiczenia chwytu i podporu oraz stabilizują przy ruchach mimowolnych.

 

3. Siodło z osprzętem:

– służy do nauki jazdy konnej, umożliwia poprawny dosiad i oddziaływanie jeźdźca. Popręg służy do stabilnego mocowania siodła na grzbiecie konia, natomiast puśliska razem ze strzemionami ułatwiają utrzymanie równowagi na koniu i zmniejszają zmęczenia nóg.

 

4. Kaski:

– przeznaczone są do ochrony głowy w razie upadku z konia. Kaski są konieczne podczas wszelkiej aktywności jeździeckiej.

 

5. Rampa z podjazdem i schodkami:

– służy do wsiadania na konia.